MiSeDuCaTiON # 16: Thou Shalt Not Say “OK LANG.” When It’s Not.(PART 1)

WARNING: The following program is not suitable for very emotionally or mentally disturbed audiences. PARENTAL GUIDANCE IS ADVISED.

“Dito ka na lang gumamit ng pc, kahit 24hrs pa! Sige na! Pagbigyan mo nako!  luv u Cuz! Muuaaahh!!”

Eto yung txt message galing sa long lost cousin kong si “*WENDY” . I’ts been 10 years since we last saw each other and seeing her again is like finding an instant bestfriend.

I met her at SM Sucat, bitbit ang 3 Pringles at bumili pa kami 1.5 Coke litro gaya ng biro ko sa kanyang i-prepare niya kasi alam kong aabutin kami ng magdamagang kwentuhan pagdating sa apartment nila. Dumating din ang panganay niyang kapatid na si *Ate Ariana na sobrang bait at tlga namang na-miss ko rin.  ” Joke lang yung sa Pringles! Tlgang bumili kp eh no.” sabi ko kay Wendy. ” OK LANG NO!” masayang sagot niya. Biruin mo- 10 yrs hindi kami nagkita? Tapos eto kami ngayon, all grown ups, tumaba shempre at start ng bagong closeness bilang magpinsang buo– sino’ng di sasaya?!

It was the biggest break that I’m dreaming of. For 10 yrs ko ring non-stop sa pagtatrabaho…Nag walk-out ( take note: WALK-OUT. hindi resign. as in lumayas at di na nagpakita pa.)  sa pinasukan kong callcenter which is another story. At ngayon ko lng mae-enjoy ang feeling ng walang gagawin kundi makipagchikahan sa pinsan ko, kumain ng chichirya, mag-computer (blog, mag-ayos ng resume for abroad, magchat, etc.) at shempre ang mag-usap tungkol sa mga nangyari sa isa’t-isa sa loob ng 10 taon as an offer of courtesy shempre ng pinsan kong si Wendy.

While I talked about how I grew up mula sa pagiging service crew ng Tropical Hut, McDo, Jollibee, etc hanggang magkaroon ng mas desenteng career sa isang online travel agency kahit isa akong undergrad , Wendy talked about her ” Dirty Little Secrets”, her traumatic experience and her “Tragedy” inside those years. Yes, my cousin was abused. -sexually. And that gave her the TRUST ISSUES to almost everyone. She resigned from her work and started hating her co-workers. She dreaded one of her Ate for not listening to her about the abuse and she even hates the owner of the bakery nearby for giving her an old hard pandesal. Even worst, she have a weak lungs and she stays at home all day-alone. “Ayoko magtagal sa mall kasi ayoko ng pinagtitinginan ng tao no. Tapos Kung makatingin sayo mula ulo hanggang paa ang mga buwaka—ina!”  

 As she speaks, I began to feel sorry listening about what my cousin had gone through. Hindi kasi yun ang ini-expect kong marinig sa isang sweet, loving na bunso sa magkakapatid na kalaro ko nung grade 1 pa lang ata ako. But i got even more worried when she said: “kaya pag namatay ako… hihilahin ko mga paa nilang mga pu****ina nila’t sabay sabay kaming pupunta sa impyerno!”  This brought me to a point to realize how the tragic experience shattered her young fragile heart. It really made a deep impact to her self-esteem and she even decided not to pursue college tutal sira na naman din daw ang buhay niya. Listening to her wailing, it is blatant to me that her heart is full of raging angst. Sabi ko na lang kunwari: “ lumabas-labas ka… pag matagal ka na kasi nakatengga nakakapurol din eh. ako din ganyan nung huminto nako sa college. So, Ok ka lang ba ngayon? “ I asked. She said ” OK LANG.” as always.

As I observed our conversation ,a sudden thought of imbalance about her thinking came in to my mind, but I tried to brush it aside. I lit up the situation by attempting to crack a joke. ” Nako, try mo kaya patingin Cuz. Kasi ako nagpa- psychiatric treatment din ako nung nagkaroon ako ng Major Depression dahil sa sobrang stress. Di kasi ako nakakatulog so restless ako kaya nagkakaroon ako ng physical breakdown.-Ok lng yun no! Di naman ibig sabihin na nagpatingin ka, abnormal ka na eh. Tignan moko! hehehe!!! joke lang ah!”  We just laughed at it knowing this is just -what I hope would be- a mutual attempt of humor. I was relieved again when she said: “OK LANG.”

Yung overnight lng na plano eh inabot ng 4 days kasi inabutan pako ng bagyo dun kaya tlga namang natuloy yung hiniling niyang extension ko na mag-stay. Shempre, kating-kati nako mag-blog (HINDI MAGNAKAW NG ALLERGY TABLET.) para isulat ang adventures ng “super bonding bakasyon” ko. Since she invited me to use her pc sa umpisa pa lang, I explained to her that as a writer, there are tendencies that an ever elusive idea will pop up and I would want to write it down as soon as possible kasi nga bigla-bigla na lang lumilipad ang thoughts tapos hindi mo na uli maalala. Sayang yung momentum. So I asked my cousin, ” Ok lng ba pag nagsusulat ako, iwan mo lang ako? Kasi mas comfortable ako magsulat alone. Madali kasi ako nadi-distract eh.” ” OK LANG no.” she immediately responded. “ Gusto mo mag-lock ka pa ng kwarto ko eh. Dun ako sa kabila.” she said with support to what she knows I love doing. Nakabuo ako ng halos 3 posts sa drafts ko about sa bakasyon kong yun, abt secrets, at iba. Pag napagod, konting chat at friendster (kasi 48 yrs yung server sa bagal ng SmartBro kaya restart ako ng restart) tapos sulat uli. So, I – with her consent, locked the door and created the previous post/masterpiece MISEDUCATION # 15: The BREAK-UP.

Everything seems to be ok pa rin until nung sabado ng hapon bago ako umuwi. Nag-online si Ate Ariana para magcheck ng e-mails. I found out hindi pala siya marunong mag-chat sa YM, so I offered to teach her the ropes para naman hindi lang iisa ang prospects nya sa text. Meanwhile, inaatake daw si Wendy ng sumpong niya (Hika.) kaya daw siya tahimik. ” . Hayaan mo lang ako. OK LANG ako.” she assured. So tuloy lang kami ni Ate Ariana kasi nga exciting at may kachat na siya tsaka first time shempre. Bising- bisi ako kakasagot sa mga nag-aagawang makipag-usap kay Ate Ariana kasi tinuturuan ko pa nga siya ng biglang nagsalita si Wendy:

” Ate Ariana, akala ko ba ikaw ang gagamit ng pc?!” she said sarcastically. I was stoned for a moment. Pero hindi ko pinahalata yung pagkapahiya ko… inayos ko lng yung mga pop ups tapos hinayaan ko na mag-computer si Ate Ariana at nanghiram ng “White Flower” ointment ni pinsang Wendy para makatulog saglit. Hindi ko na lang ininda yung reaction niya kanina kasi inintindi ko na lang na baka side effects yan ng hika nya or.. ng trauma niya.

Pinabaunan niya pako ng mga imported sabon at toothpaste, etc, para sa mga kapatid at tatay ko. Sabi ko ok lng kahit wala nyan kasi hindi naman kami sanay may nagpapadala samin ng package. Pinapili niya rin ako ng mga cds niya.. sabi ko ” Sure ka? ok lng sayo?” -” OK LANG. Pwede naman ako mag-download.” paniniguro pa nya. Bago ako umalis, shempre nagpicturan, yakapan, mga habilin…at sabay ” Sorry ah. TINOTOPAK kasi ako eh. Pasensha ka na.” Sabi ni Wendy sakin. Dahil tlga namang naiintindihan ko kung ano ang puno’t dulo ng nangyari sa kanya, at shempre dahil mahal ko ang pinsan kong minsang nadisgrasya sa takbo ng buhay…wala sakin yung inasal niya kanina. This time ako naman ang nagsabi ng “OK LANG.” and I mean it.

I sent them (Ate Ariana & Wendy) a thank you msg sa text the following day and made it a point to go to Church to pray for my cousin.

…nang biglang nakarecieve ako ng ganitong text msg galing kay Wendy:

“EFFECTIVE BA YUNG GAMOT? “

- shempre ang reaction ko ay: HUH?!

Tapos, sinundan na ng ganito:

“Slmat nagtira ka ng 7 pcs sakin nung gamot ko… bilang ko kasi yun eh…. di ko na kailangan mgpa-tingin dahil normal ako at hindi nman “mapurol”…kaw pa lang nagsabi sakin nun sa buong buhay ko!..nabanggit ko na nga pala kina mama at papa lhat ng activities mo pagdating mo d2.”

Nagulantang tlg ako sa txt na to. Sobrang nagworried -slash- confused ako sa naging reaction niya pero ANG TANONG: GALIT NA BA SIYA NUNG ANDUN PAKO? KUNG GANUN, BAKIT NGAYON LNG SIYA NAGSALITA EH ANG AYOS- AYOS NANG PAGPAPAALAM NAMIN? At may isang tanong pa na gusto kong malaman kung anong ibig niya sabihin:

PINAGBIBINTANGAN NIYA BAKO’NG  NAGNAKAW NG SUICIDAL PILLS ALLERGY TABLET NIYA???!!!

To Be Continued….

(*) Names withheld.

~ ni themiseducationofzapped sa Setyembre 20, 2008.